“Geest van hierboven…” 
Deze woorden zongen wij afgelopen zondagmorgen als slotlied van de Pinksterdienst met gezang 477 uit het Liedboek. Ook wel bekend als ‘In dir ist Freude’, op de inspirerende melodie van Johann Sebastian Bach (BWV 615). 
Wellicht werd dit gezang afgelopen Pinksterzondag in vele gemeenten gezongen. In ieder geval kreeg ik ná de dienst een appje van mijn tweelingbroer uit Brabant. Hij begeleidt sinds kort de ‘gemeentezang’ op piano, met slechts 2 zangers op afstand. “Bij gezang 477”, zo schreef hij mij, “heb ik een paar akkoorden van jou geleend…” Klinkt nogal cryptisch, maar ik begreep waar hij op doelde.
 
In 1986 kwam ‘Gezang 477’ namelijk ons gezin binnen (wij zongen ’s zondags alleen 1773). Als student-theologie was ik voor dat jaar gevraagd om organist te willen zijn tijdens het ‘Openingscollege van de Faculteit der Godgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Utrecht’. 
Tja, dat is een hele mond vol. En het was ook niet niks. Voordat het academisch jaar op Trans II van de Uithof begon, werden alle docenten en studenten van de Faculteit daags tevoren in de Utrechts Jacobikerk verwacht, waar een eredienst werd gehouden onder leiding van één van de daartoe aangewezen professoren. Voor dat jaar was doctor Antoon Vos de aangewezen persoon. Hij leidde niet alleen de dienst, maar hield ook de openingsrede over een onderwerp uit zijn eigen vakgebied (wijsbegeerte en filosofie). 
 
In diezelfde periode studeerde een andere broer biologie in Utrecht. Hij is gepromoveerd op moleculaire celbiologie en heeft recent geen geringe bijdrage geleverd aan het Plan Pienter (een zekere trots kunt u mij niet ontzeggen). Met enige moeite kon ik hem overhalen om zijn cassettedek mee te nemen en, als bioloog onder de theologen, de dienst op te nemen. 
Als ik deze opname terug beluister, hoor ik mijn prof boven de studenten en docenten, zelfs boven het orgel uit zingen. Kennelijk stond de microfoon nog open, zoals u afgelopen zondag kon merken toen een zekere voorganger met een zeker gemeentelid ruim voor aanvang van de dienst even in gesprek was over ‘horen en verstaan’.
 
Ik koester dierbare herinneringen aan die opname, die een herinnering is aan een middag, waarbij eens te meer op je afkomt, dat je als student deelgenoot mag zijn van iets groters. Allemaal jonge en bevlogen mensen in opleiding, die in de toekomst iets voor de kerk van Nederland en daarbuiten zouden mogen betekenen. Deelgenoot van zo’n intellectueel en erudiet gezelschap bij elkaar op een historische plaats vol Voetiaanse theologie. En boven, bij het fraaie Garrels/Meere orgel, enigszins afgezonderd van dit illustere gezelschap beneden, waren twee jaargenoten van nog geen 23. De organist wist toen nog niet, dat zijn registrant – toen al een kiene student! – zou uitgroeien tot vermaard theoloog en filosoof, zelfs één van de jongste professoren binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Hoe de dingen kunnen lopen, je blijft je erover verwonderen. Eens te meer, als diezelfde gast dertig jaar later als ‘gewoon’ gemeentelid onder je gehoor zit, toen ik interim-predikant was in Woerden. Of neem nu Hans, een oprecht katholiek jaargenoot uit Groningen (zijn naam prijkt op de bus achter de Rank), die net als ik in 1982 in Utrecht aankwam. Het ene moment ga je als jaargenoten een keer bij elkaar eten. Het volgende moment, 21 jaar later, ben je (als enige protestant) te gast tijdens zijn inwijding tot bisschop van Breda (2007). Nu staat hij in Rotterdam, en ik in Groningen. Het leven zit toch vol verrassingen…
 
Wat onze filosofiedocent dr. Antonie Vos betreft, ik ben niet de enige die nog altijd dierbare herinneringen koester aan zijn colleges. Je zou het niet verwachten, maar als híj college gaf, vergat je werkelijk de tijd én de omgeving waarin je zat (een saai lokaal midden in dat oersaaie ambtenarenkantoor van Trans 2 op de Uithof, dat overigens nooit als universiteit bedoeld was). 
Antoon Vos kon een zaal met 120 man (toen waren het er nog veel!) tot op de achterste rij vullen met zijn zachte, innemende stem, zijn ogen fonkelend van passie voor zijn onderwerp, zijn markante baard, zijn steevast zongebruinde gelaat, alsof hij een verre nazaat was van één of andere Egyptische farao… 
In zijn colleges nam hij je mee naar het Engeland van de Middeleeuwen, naar Anselmus van Canterbury. Je was verontwaardigd over de zinloze moord op Thomas Becket op de trappen van het altaar. Je voelde iets van ‘pijn’ vanwege de vroege dood van een denkgenie als Duns Scotus, die voor de Europese theologie van zo’n grote betekenis was. Je werd gegrepen door de vraag ‘Waarom werd God mens?’, alsof Anselmus in hoogsteigen persoon vóór jou stond en het aan jou – van alle studenten – persoonlijk vroeg. 
 
En ondertussen vergat je – ja, vergat iedereen! – dat er inmiddels 45 minuten van het eerste college-uur voorbij waren. Meer dan eens werden wij studenten overvallen – je zag altijd wel een zekere schrik, teleurstelling, soms zelfs verwarring op het gezicht van deze en gene – wanneer Anton midden in zijn verhaal, met exact dezelfde intonatie, waarmee hij ons het afgelopen uur de Middeleeuwen ingetrokken had, zei: “En dan gaan we nu eerst koffiedrinken… ik zie jullie over een kwartier weer terug.” 
Zeldzaam… 
 
Diezelfde stem hoorde ik op die 6e september Anno Domini 1986 galmen door de Jacobikerk, boven orgel en gemeentezang uit. Het was zeker géén ‘geforceerd stemgebruik’. Het had eerder iets magisch. De magie van wetenschap en geloof, de magie van onderwijzing en bevinding. Van gedrevenheid en bevlogenheid. Je kon het voelen. Tot boven bij het orgel. 
 
Van dat openingscollege in de Jacobikerk is een cassettebandje gemaakt, of eigenlijk twee. Eén voor mij en één voor onze pa. Mijn vader heeft hem grijs gedraaid. Mijn broer, de bioloog, heeft het nog altijd over ‘die stem die er bovenuit zong’.
Zeldzaam…
 
Wanneer mijn tweelingbroer afgelopen zondag opmerkt, dat hij ‘een paar akkoorden geleend heeft’, gaan mijn gedachten terug naar een tijd, toen het leven nog een stuk eenvoudiger was. Toen wij nog konden zingen van grote(re) dingen. Na bijna vijfendertigjaar weerklinkt de fluisterstem van een gebed… Geest van hierboven, leer ons geloven, hopen, liefhebben door Uw kracht… 
 
Zeldzaam.
 
Pastoraat ‘online’
Mocht u of jij extra contact willen – of leeft u met bepaalde vragen? – dan kunt u mij altijd bereiken mailen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Of anders een belletje naar ouderling J.G. Wilts (06-555.557.02). Gelieve niet de voicemail van mijn huistelefoon in te spreken. 
We denken aan elkaar, in het bijzonder zij die ziek zijn, of die zich eenzaam, verlaten of vergeten voelen. We bidden voor elkaar, zodat u en jij zegen ervaart. We houden vast aan de Hoorder van het gebed, Die gisteren en vandaag Dezelfde is, en tot in alle eeuwigheid, Die het beloofd heeft: “Ik ben met U, al de dagen, tot aan de voleinding der wereld.”
 
Vanuit de pastorie
Met een hartelijke groet vanuit de pastorie, die sinds deze week, aan de achterzijde, zo’n zes tot tien gevleugelde, uitnestige asielzoekertjes rijker is. En pa en ma Mees (hoewel ik eerder de indruk heb dat het pa Kool, en buurman Pimpel is) beijveren zich meer dan voorheen om – naast vliegjes en broodkruimels – óók de inmiddels beroemde pindakaas-van-domie in de snavels van die nu fors grote kleintjes te proppen. Ik zeg maar zo: mous smaakt óók in de zomer.
 
Ds. M.F. van Binnendijk
 
 
Liturgie zondag 7 juni Ds. A. Lagendijk.
 
Gezang 114
Psalm 62:1,5
Psalm 32:1,2,3
Gezang 477
Gezang 437
Gezang 440: 2,3,4
Schriftlezing: Johannes 3:1-21.
 
Collectes tijdens de Corona kerkdiensten:
In deze periode van internet-kerk-diensten blijft het natuurlijk mogelijk om geld te geven voor de collectes die voor 2020 ingepland staan.
De eerste collecte kerkbeheer en diaconie kunt u overmaken op:
NL92 RABO 0 1022 73 065 
De tweede doelcollecte kunt u onder vermelding van collectedatum of doel over maken op: 
NL15 RABO 0 3607 48 120
Op deze manier blijft het voor ons mogelijk de doelen te voorzien van collectegelden
Kerkrentmeesters en Diaconie
 
7   juni Diaconie: (Algemene middelen )
14 juni Diaconie: Jeugdwerk
21 juni Diaconie: Stille Hulp                  H.A.
28 juni Diaconie: Kerk in Actie / Werelddiaconaat
 
Inbreng rommelmarkt:
In verband met het corona virus hebben we even geen inbreng gehad.
We hopen op zaterdag 6 juni de schuur weer op te kunnen stellen om uw spullen weer in te leveren.
Van 10.30 - 11.30 is er iemand aanwezig aan de Drentse Poort (achter Onrust verkoophal)
 
Inbreng kledingbeurs:
Er is een wijziging in het inleveren van uw goede, schone gebruikte kleding. 
Hiervoor is er iemand aanwezig op zaterdag 6 juni in de RANK van 10.30- 11.45 uur. 
 
Namens de activiteiten commissie
 
Beste gemeenteleden,
Ondergetekende heeft de coördinatie van het schoonmaken van de kerk overgenomen van Aafke Scholtens.
Omdat er een paar personen niet meer mee kunnen helpen, zoeken we nog vrijwilligers die mee willen helpen met het schoonmaken van de kerk. Als er nog een groepje gevormd kan worden, het is ongeveer twee keer per jaar dat je aan de beurt bent.
Op donderdagochtend beginnen we dan om 8.30 uur.
Ook heren mogen zijn van harte welkom voor het wat "zwaarder" werk.
Alvast hartelijk bedankt,
 
Margriet Clazing 06.27263655
Of een email naar:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
 
Van Kerkomroep naar kerkdienst gemist:
We hopen vanaf volgende week zondag 14 juni de dienst via kerkdienstgemist.nl wordt uitgezonden. Vrijdag 12 juni wordt hiervoor de benodigde apparatuur geïnstalleerd. 
 
De kerkrentmeesters
 
 
Want de HERE zelf zal vóór u uit trekken, Hij zelf zal met u zijn, Hij zal u niet begeven en u niet verlaten; vrees niet en word niet verschrikt.
 
Deuteronomium 31:8